अञ्जली बिश्वकर्माको गवाही

जब मेरो निको हुने सबै आशा हराइसकेको जस्तो भयो, म आफैँलाई पनि गुमाउन लागेको अवस्थामा पुगेकी थिएँ। मेरो परिवार अत्यन्त चिन्तित थियो। उनीहरू धेरै रोए र मैले धेरै दिन बाँच्न सक्दिनँ भन्ने आशा पनि छोडिसकेका थिए।
त्यही बेला भारतमा बस्नुहुने मेरी विश्वासी काकीले फोन गर्नुभयो। उहाँले आफ्ना पास्टरमार्फत मेरो लागि प्रार्थना गराउनुभयो। उहाँले मेरो लागि प्रार्थना गर्नुभयो, र त्यसपछि म फेरि होसमा आएँ।
केही दिनपछि मेरी काकीले हामीलाई नजिकैको एउटा मण्डली खोज्न भन्नुभयो। त्यसपछि मेरी हजुरआमाले हाम्रो घर नजिकै रहेको मण्डली देखाइदिनुभयो। तर मेरा बुबाले भने, “अहिले ऊ बिरामी छ, त्यसैले मण्डली नजाऔँ।”
त्यसपछि मेरी आमाले भन्नुभयो, “म मेरो सोह्र वर्षकी छोरीलाई गुमाउन चाहन्नँ। म सबै कुरा त्याग्न सक्छु, तर आफ्नी छोरीलाई होइन।”
त्यसपछि मेरा बुबा सहमत हुनुभयो र हामी मण्डली गयौँ। त्यहाँ हामीले प्रभु येशूलाई आफ्नो जीवनमा ग्रहण गर्यौँ।
मेरो पूर्ण रूपमा निको भएको देखेर मेरा बुबा अत्यन्तै अचम्मित र खुसी हुनुभयो। उहाँले भन्नुभयो,
“हामीले सबै उपाय अपनायौँ, तर कुनै पनि व्यक्ति वा कुनै पनि कुराले मेरी छोरीलाई निको पार्न सकेन। तर आज येशूलाई आफ्नो जीवनमा ग्रहण गरेपछि ऊ पूर्ण रूपमा निको भएकी छ।”
केही समयपछि हाम्रो सम्पूर्ण परिवारले पनि प्रभु येशूलाई आफ्नो मुक्तिदाता र प्रभुको रूपमा ग्रहण गर्यो। त्यसपछि हाम्रो परिवारमा ठूलो आनन्द आयो। येशू हाम्रो जीवनमा आउनुभयो, हामीले उहाँलाई चिनेका दिनदेखि हाम्रो जीवन पूर्ण रूपमा परिवर्तन भयो।
आज मेरो जीवन उज्यालो बत्तीझैँ चम्किरहेको छ। अहिले म प्रभुको सेवामा लागेकी छु।
मेरो यो गवाही पढ्दा प्रभुले तपाईंलाई पनि आशिष् दिनुभएको होस्।
परमेश्वर असल हुनुहुन्छ। हामी जतिसुकै टाढा यात्रा गरे पनि उहाँ सधैं हाम्रो साथमा हुनुहुन्छ। उहाँले हामीलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न।
अहिले र सदासर्वदा हाम्रो प्रभु येशू ख्रीष्टको महिमा र प्रशंसा होस्।
परमेश्वरले हामी सबैलाई आशिष् दिनुहोस्।