एक अलौकिक आयाम

गृह-मण्डलीका धेरै अगुवाहरू सुरुमा पवित्र आत्माको बप्तिस्माप्रति शंकालु थिए, तर अन्तमा उनीहरू पनि परमेश्वरको शक्तिद्वारा छोइए। यस करिश्माई आन्दोलनले छोएका मानिसहरूमा देखिएको प्रेम र हेरचाह देखेर उनीहरू गहिरो रूपमा प्रभावित भए।
चार जना सुसमाचार प्रचारकमध्ये एक जना, भाइ थोम, साइगोनबाट करिब १२० किलोमिटर टाढाको एउटा गाउँमा पुगे। त्यो जातिलाई “स्टिएङ” भनिन्थ्यो। करिब १५० जना बसोबास गर्ने त्यस गाउँमा केवल चार जना मात्र ख्रीष्टियन थिए। थोमले सुसमाचार प्रचार गरे र उनीहरूलाई उद्धार ग्रहण गर्न चाहन्छौ कि भनेर सोधे। उनीहरूले भने कि एक जना विशेष व्यक्तिले नगरेसम्म उनीहरूले त्यो गर्न सक्दैनन्।
थोमले त्यो व्यक्ति को हो भनेर सोधे, र गाउँलेहरूले उनलाई गाउँको छेउको एउटा झुपडीमा लगे। उनले झुपडीभित्र हेर्दा करिब ६० वर्षकी एक महिला डोरीको खाटमा अगाडि पछाडि हल्लिरहेकी थिइन्। महिलाले उनलाई देख्नेबित्तिकै जंगली बाघझैँ रिसाएर उनीतिर आक्रमण गर्न आइन्। उनी हाम फालेर थोमसँग लड्न चाहन्थिन्। थोमले येशूको रगतद्वारा सुरक्षाको लागि परमेश्वरसँग प्रार्थना गरे, र त्यसपछि ती महिला उनी नजिक आउनै सकिनन्।
यो करिब एक घण्टासम्म चल्यो। बहिनी थामका अनुसार थोम वरिपरि सुरक्षाको पर्दाजस्तै केही थियो। अचानक उनले आत्माले भनेको सुने: “सावधान!” उनले माथि हेरे, र त्यो महिला त्यहाँ उभिरहेकी थिइन्। गाउँलेहरू डरले भाग्न तयार अवस्थामा थिए, तर के हुन्छ भनेर हेर्न उत्सुक पनि थिए।
पवित्र आत्माको अगुवाइमा थोमले भने: “जसले परमेश्वरलाई आराधना गर्दैन, उसले तुरुन्तै यो ठाउँ छोडोस्। केवल परमेश्वरको अधीनमा बस्नेहरू मात्र यहाँ बस्न सक्छन्।” सुसमाचार प्रचारकका शब्दहरूको शक्तिले केही जिज्ञासु मानिसहरू बाहिर निस्किए, तर केही अझै पनि हेर्न बसे।
अचम्मको कुरा, ती महिलाले प्रार्थना गरिरहेझैँ हात जोडेर झुकिन्। थोमले उनीमाथि तीन शब्द बोले: “येशूको नाममा।” त्यसपछि उनी भुइँमा ढलिन्। सुसमाचार प्रचारकले दुष्टात्माहरू निकालिदिए, र जब उनी फेरि होशमा आइन्, उनी पूर्ण रूपमा सामान्य भइसकेकी थिइन्।
उनी अब आक्रामक थिइनन्, न त केही क्षणअघिको जस्तो असाधारण शक्तिले भरिएकी थिइन्। उनी एक दयालु वृद्ध महिलाजस्तै बसिन् र सुसमाचार ग्रहण गरिन्।
त्यो क्षेत्रमा पहिलो पटक मानिसहरूले एक जना झाँक्रीलाई सुसमाचारको अधीनमा आएको देखे। त्यसकारण सबैले स्वीकार गरे कि स्वर्गका परमेश्वर नै साँचो परमेश्वर हुनुहुन्छ! यस्ता शक्तिका टकरावहरू त्यहाँ सामान्य थिए। ती झाँक्रीको प्रभाव केवल त्यो गाउँमा मात्र होइन, वरिपरिका अन्य गाउँहरूमा पनि थियो।
जब उनले येशूलाई ग्रहण गरिन्, गाउँका सबै मानिसहरूले थोमलाई आफ्नो लागि पनि प्रार्थना गर्न आग्रह गरे। सुसमाचार प्रचारकले बुद्धिमानीपूर्वक एउटा प्रतिस्पर्धाजस्तो व्यवस्था गरे। उनले भने: “जसले सबैभन्दा पहिले आफ्ना सबै मूर्तिहरू हटाउँछ, म पहिले उसकै लागि प्रार्थना गर्नेछु।”
पूरा गाउँ चलायमान भयो। सबै मानिसहरू आफ्ना घरतिर दौडिए र मूर्तिहरू बाहिर ल्याउन थाले। जब थोम मानिसहरूका लागि प्रार्थना गर्न वरिपरि गए, उनीहरू पहिले नै घुँडा टेकेर प्रार्थना र आशिष् पर्खिरहेका थिए। लगातार बाह्र घण्टासम्म थोमले मानिसहरूको सेवा गरे र उनीहरूलाई आफ्ना मूर्तिहरू त्याग्न सहायता गरे।
तर कथा त्यतिमै समाप्त भएन। नयाँ विश्वासमा आएकी ती पूर्व झाँक्रीले भनिन्: “अरू गाउँहरूमा पनि मेरा धेरै अनुयायीहरू छन्, हामीले उनीहरूकहाँ पनि पुग्नुपर्छ!”
त्यस रात, पहिलो गाउँका सबै मानिसहरूको सेवा गरिसकेपछि, पूरा समूह धानखेत हुँदै अर्को ठाउँतर्फ गयो। अगाडि पूर्व झाँक्रीले मशाल बोकेर बाटो देखाइरहेकी थिइन्, उनको पछाडि सुसमाचार प्रचारक, अनि त्यसपछि अरू सबै मानिसहरू। उनीहरूलाई दिनभर हिँड्दा पनि भोक वा तिर्खा लागेको थिएन। परमेश्वरको शक्ति उनीहरूमाथि थियो।
यसरी उनीहरू एक ठाउँबाट अर्को ठाउँमा गएर सुसमाचार प्रचार गर्दै हिँडे। नयाँ विश्वासमा आएकी ती महिलाले रातको बीचमा आफ्ना अनुयायीहरूलाई उठाएर स्वर्गका परमेश्वरको बारेमा सुनाइन् र उहाँमाथि विश्वास गर्न आग्रह गरिन्।
यस क्षेत्रमा लगभग १०,००० मानिसहरूले येशूमाथि विश्वास गरेका छन्, र अहिले उनीहरूले कम्बोडियासम्म सुसमाचार फैलाइरहेका छन्।