किन एशियामा यति धेरै मानिसहरूले ख्रीष्टलाई स्वीकार गरिरहेका छन्?

त्यसपछि ती जवान व्यक्तिलाई सबै कुरा सम्झना आयो र उनले भने: “हो, म मरेको थिएँ, र म स्वर्गमा पुगेँ। तर जब म त्यहाँ पुगेँ, दुई जना स्वर्गदूतहरूले मलाई भेटे र भने कि मेरो स्वर्ग आउने समय अझै भएको छैन। मैले आफ्नो मण्डलीमा फर्किनुपर्छ र त्यहाँका मानिसहरूलाई सहायता गर्नुपर्छ, किनकि उनीहरूको आराधना धेरै कमजोर छ।”
उनले आफ्ना साथीहरूलाई भने कि एक जना स्वर्गदूतले उनको मुखमा पातजस्तो देखिने केही राखिदिएका थिए, र त्यसपछि उनी अस्पतालमा ब्युँझिए। आज उनी फेरि पूर्ण रूपमा मण्डलीको सेवामा सक्रिय छन्। यस्ता घटनाहरूले निश्चय नै मानिसहरूमा गहिरो प्रभाव पार्छन्।
तर सुसमाचार फैलिनुको अरू पनि देखिने परिणामहरू छन्। मानिसहरूले ख्रीष्टियनहरूजस्तै जीवन जिउन थालेपछि आर्थिक अवस्था सुधारिन थाल्छ। उनीहरू चोरी गर्नुको सट्टा काम गर्न थाल्छन्, र जिम्मेवारी लिन सिक्छन्। उनीहरूले आफ्नो पैसा रक्सी र व्यर्थका कुराहरूमा खर्च गर्दैनन्।
बरु, मानिसहरूले एकअर्काको हेरचाह गर्न सिकिरहेका छन्। कठोरता र स्वार्थको ठाउँमा दया आउँदैछ । टुहुरा-टुहुरीहरूको लागि आश्रमहरू बनाइँदैछन्, र बच्चाहरूलाई विद्यालय जान सहायता गरिँदैछ। मानिसहरूले बाइबलले सिकाएझैँ विधवा र टुहुराहरूलाई सहायता गर्नु कति राम्रो कुरा रहेछ भन्ने बुझ्न थालेका छन्।
चीन, कम्बोडिया, भियतनाम र अन्य धेरै ठाउँहरूमा मण्डलीहरू बढ्नुका सम्भवतः अझ धेरै कारणहरू छन्। तर सबैभन्दा ठूलो कारण भनेको परमेश्वरको समय हो। यो त्यस्तो कुरा हो जुन हामीले पूर्ण रूपमा कहिल्यै बुझ्न सक्दैनौँ।
सुसमाचारलाई यति उत्साहका साथ ग्रहण गरिनुको मुख्य कारण भनेको मानिसहरूको जीवनमा आउने गहिरो परिवर्तन हो। वचन जीवनमा प्रकट हुन्छ। नयाँ सोच, नयाँ व्यवहार, नयाँ बोलचाल, नयाँ चमक। किन र कसरी? किनकि एशियाका ख्रीष्टियनहरू परमेश्वरको वचनमा बाँचिरहेका छन्। उनीहरू त्यसमा आफूलाई समर्पित गर्छन्, त्यसको अधीनमा बस्छन्, र त्यसलाई पहिलो प्राथमिकता दिन्छन्।