भालु शिकारीको अद्भुत गवाही

जोशुआले भने कि येशूले धेरै मानिसहरूलाई कठिन परिस्थितिमा सहायता गर्नुभएको छ, र चाँडै कोआउङले आफैँ पनि त्यो अनुभव गर्नेछन्।
कोआउङले शिकार गर्न विशेष तरिका प्रयोग गर्थे। उनी डोरीका पासोहरू प्रयोग गरेर ठूला र साना जनावरहरू समात्थे। उनले हात्ती, बाघ, भालु, हरिण र जङ्गली बँदेलसमेत समातेका थिए। तर वास्तविक चुनौती तब सुरु हुन्थ्यो जब उनी पासो नजिक पुग्थे, किनकि जनावरहरू अझै जीवित हुन्थे। उनी बन्दुक प्रयोग गर्दैनथे, त्यसैले अन्य उपायले जनावरसँग लड्नुपर्थ्यो। नतिजा सधैँ निश्चित हुँदैनथ्यो।
एक दिन उनले दुई मिटरभन्दा अग्लो र करिब १२० देखि १५० किलो तौल भएको एउटा भालु पासोमा पारे। उनले आक्रमण गरेर त्यो भालुलाई मारे, तर उनलाई थाहा थिएन कि पछाडि अझ दुई वटा भालु लुकेर बसेका छन्। ती दुवैले उनीमाथि आक्रमण गरे र उनको टाउको टोक्दै चपाए। उनका दुवै कान र टाउकोको छाला च्यातिएर छुट्टियो। शरीरभरि घाउ र चोट थिए, र उनी बेहोस हुन लागेका थिए।
जब उनलाई लाग्यो कि अब भालुहरूले अन्तिम आक्रमण गर्नेछन्, उनले आफ्नो बाँकी रहेको सबै शक्तिले येशूको नाम पुकारे।
त्यसको परिणामस्वरूप भालुहरू भागे। कोआउङ छक्क परे। उनले बाँकी रहेको थोरै शक्तिले जंगलबाट घिस्रिँदै बाहिर निस्किए। केही मानिसहरूले उनलाई अस्पताल पुर्‍याए। डाक्टरहरूले उनको टाउकोको छाला र कान सिल्ने प्रयास गर्ने बताए, तर सफल हुनेमा उनीहरू विश्वस्त थिएनन्। त्यस रात उनीहरूले अस्थायी रूपमा बाँधिदिए र भोलिपल्ट शल्यक्रिया गर्ने योजना बनाए।
तर जब डाक्टरहरू बिहान शल्यक्रियाका लागि आए, उनीहरूले सबै कुरा पहिले नै ठीक ठाउँमा जोडिएको देखे। डाक्टरहरूले भने कि कोआउङ बाँच्नु नै एउटा चमत्कार हो। उनी केही हप्ता अस्पतालमै बसे। जोशुआ उनलाई भेट्न आए र सुसमाचार सुनाए, तर कोआउङ अझै पनि पहिलेजस्तै कठोर थिए।
करिब एक वर्ष बित्यो। कोआउङ फेरि शिकार गर्न जंगल गए। उनी एउटा पासो तयार गर्दै थिए, त्यत्तिकैमा नजिकै केही हलचल महसुस गरे। एउटा विशाल राजा गोमन सर्प फन उठाएर उनीतर्फ आयो। त्यो करिब दुई मिटर अग्लो देखिन्थ्यो र निकै मोट्ठो थियो।
कोआउङसँग कुनै हतियार थिएन। उनी छिट्टै दुईवटा रूखको बीचमा उफ्रिए र हाँगाहरूलाई ढालझैँ प्रयोग गरे। तर उनलाई थाहा थियो कि ती हाँगाहरूले धेरै बेर बचाउन सक्दैनन्। यो यस्तो संघर्ष थियो जसबाट उनी बाँच्ने सम्भावना धेरै कम थियो।
जब सर्प फेरि डस्न तयार भयो, कोआउङले दोस्रो पटक येशूको नाम पुकारे।
त्यसै क्षण सर्प भाग्यो।
अब कोआउङका लागि सबै कुरा स्पष्ट भयो। येशूको नामले उनको जीवन दुई पटक बचाएको थियो। उनले आफ्नो जीवन येशूलाई दिनैपर्छ भन्ने निर्णय गरे। उनी तुरुन्तै जोशुआलाई खोज्न निस्किए। जोशुआ गाउँ छोड्दै थिए, तर कोआउङले उनलाई भेट्टाए र दृढताका साथ भने: “मलाई अहिले नै बप्तिस्मा चाहिन्छ!”
उनीहरूले पानी भेट्टाए र कोआउङले बप्तिस्मा लिए।
यो घटना चार वर्षअघि भएको थियो। अहिले हामी उनको झुपडीमा बसेर उनको कथा सुनिरहेका छौँ। तस्बिरमा उनले प्रयोग गर्ने पासोहरू र त्यो भालुको खप्पर देखिन्छ, जुन दिन उनी स्वयं मृत्युको नजिक पुगेका थिए।
कोआउङकी पत्नी भन्छिन् कि उनले बप्तिस्मा लिएपछि उनीसँगको जीवन धेरै राम्रो भएको छ। उनी अझै पनि त्यस क्षेत्रका उत्कृष्ट शिकारी हुन्।
कोआउङ मुस्कुराउँदै भन्छन्: “मानिसहरू मलाई आएर के चाहिएको हो भन्छन्, अनि परमेश्वरले मलाई सहायता गर्नुहुन्छ।”