सीता थापाको गवाही

अर्को दिन म, मेरा दुई छोराछोरी र मेरा श्रीमान् मण्डली गयौँ। हामी बस्यौँ, तर मेरो मनमा डर थियो। केही समयपछि भने मेरो हृदयमा अनौठो शान्ति भरियो।
मण्डली जान थालेको केही दिनमै मेरो श्रीमान्को स्वास्थ्य बिस्तारै सुधार हुन थाल्यो। त्यसपछि उहाँले बिरामी अवस्थामै पनि बप्तिस्मा लिने निर्णय गर्नुभयो। मैले यो कुरा मण्डलीका एक सदस्यलाई भनेँ। उहाँले भन्नुभयो, “उहाँलाई लिएर आउनुहोस्। हामी उहाँका लागि प्रार्थना गर्नेछौँ। औषधि पनि खुवाउँदै गर्नुहोस्।”
त्यसबेला मलाई प्रार्थना गर्न पनि राम्रोसँग आउँदैनथ्यो। तर मैले विश्वास गरेँ। मैले आफ्ना श्रीमान्लाई बोकेर गाडीमा चढाएँ र बप्तिस्माको लागि लिएर गएँ।
बप्तिस्माअघि उहाँ केही घण्टासम्म सुतिरहनुभयो। तर बप्तिस्मा लिएपछि उहाँ निको हुनुभयो र आफ्नै खुट्टाले हिँडेर घर फर्कनुभयो।
त्यसबेला सबैले मेरो श्रीमान् अब बाँच्नुहुन्न भन्थे। तर परमेश्वरले उहाँलाई निको पार्नुभयो र नयाँ जीवन दिनुभयो।
त्यसपछि मैले प्रभुलाई चिनेँ, उहाँलाई भेट्टाएँ र उहाँमाथि विश्वास गरेँ। त्यसयता जीवनमा धेरै परीक्षा र कठिनाइ आए, तर मैले सधैं प्रभुमै भरोसा गरेँ र उहाँसँग मात्र प्रार्थना गरेँ। उहाँले मेरा प्रार्थनाहरूको उत्तर दिनुभयो।
आज पनि जीवनमा धेरै चुनौतीहरू छन्। तर म निश्चित छु—येशूले मलाई कहिल्यै छोड्नुहुन्न। म जहाँ गए पनि उहाँले मलाई डोर्याउनुहुन्छ। मसँग भएको सबै कुरा येशूकै वरदान हो। मानिसहरूले जे भने पनि, उहाँले नै मेरो जीवनलाई मार्गदर्शन गर्नुहुन्छ।
आज म मेरो परिवारसँग खुसी छु। प्रभुमा मैले साँचो शान्ति पाएकी छु। वरिपरिका मानिसहरूले नदेखे पनि, मेरो हृदयले जान्दछ—ख्रीष्ट येशू सधैं मसँग हुनुहुन्छ।