हृदयको शान्ति: पैसाभन्दा धेरै मूल्यवान्!

कोका बुबा-आमा हातैले फिस बल बनाउने काममा व्यस्त हुन्थे। कोलाई यो काम मन पर्दैनथ्यो। उनी पढ्न चाहन्थे, तर उनकी आमाले अनुमति दिनुहुन्नथ्यो। छ जना दाजुभाइ-दिदीबहिनीमध्ये केवल एक जनाले मात्र पढ्ने अवसर पाएका थिए। कारण, ती दाजु लागूपदार्थको दुर्व्यसनमा परेका थिए। त्यसपछि उनका आमाबुबाले शिक्षा आवश्यक रहेछ भन्ने महसुस गरे र उनलाई पढ्न अनुमति दिए, यस आशामा कि पढाइले उनलाई दुर्व्यसनबाट बाहिर निकाल्नेछ।
कोले पहिलो पटक CGC (Children for the Great Commission) विद्यालयको बारेमा त्यहाँ पढ्ने एक जना साथीबाट सुने। साथीले त्यहाँ निःशुल्क पढ्न पाइने र विद्यालयबाट साना उपहारहरू पनि पाइने बताए। त्यसले कोलाई धेरै उत्साहित बनायो। तर उनले जति पटक आमासँग अनुमति मागे पनि आमाले मान्नुभएन। उनी चाहन्थिन् कि छोरा घरमै बसेर उपयोगी काम गरोस्।
अन्ततः आमाले अनुमति दिइन् र २०१२ मा ११ वर्षीय को CGC मा भर्ना भए। तर उनको खुसी धेरै समय टिकेन। केही महिनापछि उनलाई फेरि घर फर्काएर फिस बल बनाउने काममा लगाइयो।
२०१५ मा, उनकी एक जना फुपूले आमाबुबालाई सम्झाएपछि, कोले फेरि CGC मा पढ्न पाउने अनुमति पाए। उनले लगातार तीन वर्ष अध्ययन गरे, र २०१८ मा साना बालबालिकाका लागि सहायक शिक्षक बन्ने अवसर पाए।
कोको परिवार बौद्ध धर्म मान्थ्यो र पुर्खाहरूको पूजा गर्थ्यो। पहिलो पटक विद्यालय जाँदा उनलाई परमेश्वरबारे केही पनि थाहा थिएन। येशूबारे सुनेका कुरामा पनि उनको कुनै रुचि थिएन। तर ११ वर्षदेखि १५ वर्षको उमेरसम्म केही परिवर्तन हुन थाल्यो।
को भन्छन् कि २०१५ मा CGC मा फर्किएपछि उनले आफू ठूलो पापी भएको महसुस गर्न थाले। उनी धेरै गाली गर्थे, नराम्रा कुरा बोल्थे र सानो कुरामा पनि रिसले विस्फोट हुन्थे। घरमा यस्तै वातावरण भएकाले उनलाई यो सामान्य लाग्थ्यो। तर अब उनको मनले यी सबै गलत हुन् भन्ने महसुस गर्न थाल्यो।
उनले बुझ्न थाले कि परमेश्वर उनको जीवनमा प्रवेश गर्नुभएको छ। उनले आफ्ना खराब बानीहरू हटाइदिन परमेश्वरसँग सहायता मागे, र वास्तवमै परिवर्तन भयो। आज ती सबै बानीहरू समाप्त भइसकेका छन्।
को भन्छन्, "मेरो बुबा वा आमाले मलाई कहिल्यै 'हामी तिमीलाई माया गर्छौँ' भन्नुभएको छैन। मैले गरेको कुनै पनि राम्रो कामका लागि उहाँहरूले कहिल्यै धन्यवाद दिनुभएन। घरमा मैले कहिल्यै प्रशंसा वा हौसला पाइनँ।"
सानो हुँदा उनी आफैँलाई सोध्थे, "म किन यही परिवारमा जन्मिएँ?" उनका आमाबुबा सधैँ झगडा गर्थे, एकअर्कालाई गाली गर्थे, चिच्याउँथे र आफूलाई मन नपरेको काम गर्दा छोराछोरीमाथि रिस पोख्थे।
के परिवारले कोमा आएको परिवर्तन देख्यो?
"हो," उनी भन्छन्, "उहाँहरूले देख्नुभयो। तर केही भन्नुभएन। तैपनि, उहाँहरूले बुझ्नुभएको छ भन्ने मलाई थाहा छ।"
समयसँगै उनको परिवार पनि धेरै परिवर्तन भयो। उनकी आमाले पहिलेझैँ छोराछोरीलाई गाली गर्ने र चिच्याउने गर्न छोडिन्। उनका बुबा पनि पहिलेजस्तो चाँडै रिसाउने गर्नुहुन्न।
को परिवारका एक मात्र ख्रीष्टियन हुन्, तर सबैलाई उनी येशूमा विश्वास गर्छन् भन्ने थाहा छ। उनकी आमाले पनि त्यसलाई सम्मान गर्नुहुन्छ। जब पुर्खाहरूको वेदीमा चढाउनका लागि खाना तयार गर्नुहुन्छ, तब कोका लागि छुट्टै खाना बनाइदिनुहुन्छ, ताकि उनी त्यस पूजा–अनुष्ठानमा सहभागी हुन नपरोस्।
२०२० मा महामारी आएपछि CGC विद्यालय बन्द गर्नुपर्‍यो। त्यसपछि कोले नदीबाट बालुवा निकाल्ने ड्रेजर जहाजमा काम पाए। त्यो काममा उनले महिनाको २,००० अमेरिकी डलरसम्म कमाउन सक्थे। कम्बोडियामा, विशेष गरी एक युवा व्यक्तिका लागि, यो अत्यन्त ठूलो तलब थियो।
तर पनि उनी त्यो जीवनमा खुसी थिएनन्। उनको हृदयभित्र एउटा आवाजले भनिरहेको जस्तो लाग्थ्यो, "तिमी CGC मा फर्कनुपर्छ।" उनी भन्छन्, त्यो आवाजले उनलाई निरन्तर तानेजस्तो लाग्थ्यो, जसको प्रतिरोध गर्न उनी सक्दैनथे।
२०२२ मा विद्यालय फेरि खुलेपछि उनले एउटा ठूलो निर्णय गरे। महिनाको २,००० डलर कमाउने जागिर छोडेर महिनाको केवल २०० डलर तलब हुने काम स्वीकार गरे। उनकी आमाले यस्तो निर्णय कसरी गर्न सकेको भनेर अचम्म मान्नुभयो। तर उनले आफ्नो निर्णयमा अडिग रहेपछि अन्ततः आमाले अनुमति दिनुभयो।
आज को CGC विद्यालयका स्थायी शिक्षक हुन्।
उनी भन्छन्, "जहाजमा काम गर्दा मैले धेरै पैसा कमाउँथेँ, तर मेरो मनमा कहिल्यै शान्ति थिएन। अहिले CGC मा फर्किएपछि म सधैँ शान्तिमा छु। मैले यो निर्णयको कहिल्यै पछुतो गरेको छैन। पैसा सबैथोक होइन। मलाई बालबालिकासँग काम गर्न मन पर्छ। अहिले मेरो हृदयमा शान्ति र ठूलो आनन्द छ।"
उनी भन्छन्, आफूले सुसमाचार बाँड्न, गवाही दिन र मानिसहरूलाई प्रचार गर्नुपर्ने आह्वान महसुस गर्छन्। "तर म धेरै लजालु छु। त्यसैले बोल्नका लागि मलाई प्रार्थना र साहस चाहिन्छ। म आफ्नो सम्पूर्ण जीवन परमेश्वरको सेवा गर्न चाहन्छु। कहिलेकाहीँ बुढेसकालमा मेरा आमाबुबाको कसरी हेरचाह गर्ने भन्ने चिन्ता लाग्छ। तर ती सबै चिन्ताहरू म प्रभुलाई सुम्पन्छु। जब हामी उहाँको इच्छाअनुसार हिँड्छौँ, उहाँले हाम्रो आवश्यकता पूरा गर्नुहुन्छ। परमेश्वरले जे गर्न चाहनुहुन्छ, म त्यही गर्नेछु," भन्दै कोले आफ्नो गवाही समाप्त गरे।