“अब तेस्रो पटक म तिमीलाई बोलाइरहेको छु!”

टिम धेरैजसो भूटानीहरूजस्तै बौद्ध परिवारमा हुर्केका थिए। बाल्यकालदेखि नै उनी गम्भीर र सक्रिय बौद्ध थिए। उनको घरमा धार्मिक सामग्रीहरूले भरिएको एउटा कोठा थियो। उनी हरेक बिहान चाँडै उठ्थे र संस्कृत (Sanskrit) धर्मग्रन्थ पढ्ने, धूप बाल्ने, र विधिअनुसार बुद्धलाई सात कचौरा पानी चढाउने काम गर्दै प्रार्थनासँग दिन सुरु गर्थे। त्यसपछि उनले सावात्री (Sawatri) सँग विवाह गरे, र उनीहरूका पहिले छोरा अनि पछि छोरी जन्मिए। टिमको संयुक्त राष्ट्रसंघ (UN) सँग सम्बन्धित राम्रो जागिर थियो, र उनको आम्दानी देशको सामान्य आम्दानीभन्दा धेरै राम्रो थियो, जहाँ औसत मासिक आम्दानी लगभग १०० अमेरिकी डलर (USD) थियो।
जब टिम ३५ वर्षका थिए, उनी आफ्ना केही आफन्तहरूलाई भेट्न गए। यो सन् १९९२ को कुरा थियो। फर्किने क्रममा, स्कुटर चलाइरहेको बेला उनी अचानक बिरामी भए। उनी, उनीसँग भएको व्यक्ति, र स्कुटर सडकबाट बाहिर गए। टिम मध्यराततिर अस्पतालमा ब्युँझिए र आफ्नी श्रीमतीलाई फोन गरेर के भएको थियो भनेर बताए। हेल्मेटका कारण उनको टाउकोमा चोट लागेको थिएन। तर उनको देब्रे हात नराम्ररी घाइते भएको थियो, र यति दुखिरहेको थियो कि उनले चलाउनै सक्दैनथे। डाक्टरले केही समस्या नभएको बताए, तर उनको हात अझै दुखिरहेको थियो र चलिरहेको थिएन।
अस्पतालबाट घर फर्किएपछि, टिमले एक जना बौद्ध पुजारीलाई सम्पर्क गरे। पुजारीबाट उनले निकै डर लाग्दो सन्देश पाए: “कसैले तिमीलाई मार्नका लागि दुष्ट आत्मा पठाएको छ। तिमी एक हप्ताभित्र मर्नेछौ।” टिमलाई यो अनौठो र अन्यायपूर्ण लाग्यो कि एक धर्मी बौद्ध र साना बच्चाहरूका बुबा भएर पनि अरू कसैको खराब कामका कारण आफू मर्नुपर्छ।
उनकी एक भाउजू ख्रीष्टियन थिइन्। उनले आएर टिमका लागि प्रार्थना गर्ने प्रस्ताव गरिन्, तर टिममा ख्रीष्टियनहरूप्रति धेरै नकारात्मक धारणा थियो, त्यसैले उनले अस्वीकार गरे। केही दिनपछि उनकी भाउजूले केही ख्रीष्टियनहरूलाई टिमकहाँ पठाइन्। उनीहरूले नम्रतापूर्वक प्रार्थना गर्न सक्छौँ कि भनेर सोधे। टिमले अनुमति दिए, र भने कि यदि येशू (Jesus) को नाममा आफू निको भए भने, उनी उहाँमा विश्वास गर्नेछन्। ख्रीष्टियनहरूले उनलाई तेलले अभिषेक गरे र येशू (Jesus) को नाममा प्रार्थना गरे। एक घण्टापछि उनको हात पूर्ण रूपमा चल्न थाल्यो, र सबै दुखाइ हरायो।
टिम अत्यन्त खुसी भए र येशू (Jesus) नै एकमात्र साँचो परमेश्वर हुनुहुन्छ भन्नेमा विश्वस्त भए। उनले तुरुन्तै आफ्नो सम्पूर्ण परिवारसहित ख्रीष्टियन विश्वास स्वीकार गरे। “बौद्ध धर्म छोड्न गाह्रो भएन, किनकि मैले आफ्नै आँखाले यो देखेको थिएँ,” टिम मुस्कुराउँदै भन्छन्। नयाँ विश्वासमा आएको परिवार भूटान (Bhutan) को राजधानी थिम्फु (Thimphu) स्थित ख्रीष्टियन संगतिमा सामेल भयो।
त्यही वर्ष, टिमले परमेश्वरले आफूलाई उहाँको राज्यको सेवामा बोलाइरहनुभएको भविष्यवाणी पाए। टिमलाई भविष्यवाणीबारे केही थाहा थिएन, त्यसैले उनले त्यसलाई गम्भीरतापूर्वक लिएनन्। केही वर्षपछि, सन् १९९५ को जुन महिनामा भएको एउटा प्रार्थना सभामा, उनले फेरि उही सन्देश पाए: “प्रभुले तिमीलाई उहाँको सेवा गर्न बोलाइरहनुभएको छ।” यसपटक पनि टिममा खास प्रभाव परेन।
तीन वर्षपछि — सन् १९९८ मा — उनले तेस्रो पटक भविष्यवाणीमार्फत उही सन्देश पाए। यो डेनमार्क (Denmark) को एउटा सभामा भएको थियो। टिम भन्छन् कि उनलाई त्यो घटना हिजोको जस्तै याद छ। उनी सभाको पछाडितिर बसिरहेका थिए, जब प्रचारकले अचानक भने: “ढोकानजिक रातो टिसर्ट लगाएर बसेका तपाईँ! प्रभु भन्नुहुन्छ — अब तेस्रो पटक म तिमीलाई मेरो सेवा गर्न बोलाइरहेको छु!”
टिम ती शब्दहरू कहिल्यै बिर्सन सक्दैनन्। भूटान (Bhutan) फर्किएपछि उनले संयुक्त राष्ट्रसंघ (UN) को जागिर छोडे र प्रभुको सेवा गर्न सुरु गरे। उनी भन्छन्: “मैले त्यो बोलावटको आज्ञापालन गर्नैपर्थ्यो।” राम्रो तलब भएको जागिर र परिवारको जिम्मेवारी भएको कारण यो सजिलो निर्णय थिएन। तर उनी भन्छन्: “मैले र मेरी श्रीमतीले तीन दिन उपवास र प्रार्थना गर्‍यौँ, र त्यस अवधिमा प्रभुले हाम्रो छ वर्षकी छोरीमार्फत हामीलाई चिन्ता नगर्न भन्नुभयो।”
जब उनीहरूले जनवरी १९९९ मा आफ्नै ख्रीष्टियन संगति सुरु गरे, त्यो जातीय भूटानीहरूले स्थापना गरेको पहिलो मण्डली थियो। सुरुवातमा टिमको परिवार र थप दुई परिवार गरी जम्मा छ जना थिए। त्यो निकै व्यस्त वर्ष थियो। टिम र दुई जना दाजुभाइ — एक सिक्किम (Sikkim) बाट र एक भूटान (Bhutan) बाट — शहरभरि घर–घर गएर मानिसहरूलाई सुसमाचार सुनाउँथे। पहिलो छ महिनामा १२ जनाले प्रभुलाई स्वीकार गरे, र मण्डली १८ सदस्यसम्म बढ्यो। “यो प्रभुको लागि हाम्रो पहिलो बाली थियो,” टिम भन्छन्। ती सबै भूटानी थिए; केही बौद्ध र केही हिन्दू। धेरैजसो मानिसहरू चंगाइका कारण विश्वासमा आएका थिए, र उनीहरू टिमको घरमा भेला हुन्थे।
“सबै कुरा राम्रो हुँदै गयो। हामीले सुसमाचार प्रचार गरिरह्यौँ, र मण्डली बढिरह्यो। एक वर्षपछि हामी तीन जनाले सेवा विस्तार गर्ने निर्णय गर्‍यौँ। हामी छुट्टियौँ — एक जना मध्य भूटान (Bhutan) को ड्रोंग्सा (Drongsa) तिर गए, र अर्को दक्षिणको फुन्सोलिङ (Phundsholing) तिर। त्यसपछि काम निरन्तर फैलिँदै गयो, र हामी तीन जना मिलेर Bhutan Bethel Ministries का संस्थापक भयौँ। आज यस सञ्जालमा १३ वटा मण्डली छन्, र प्रत्येक मण्डलीमा औसत ५० सदस्य छन्। हामी मात्र यस्तो मण्डली हौँ जसको आफ्नै चर्च भवन छ — एउटा घर जुन AsiaLink ले बनाउन मद्दत गरेको हो। बाँकी मण्डलीहरूले आफ्नै घर प्रयोग गर्छन्। अहिले हाम्रो मण्डलीमा १५० सदस्य छन्। हामी हरेक आइतबार बिहान १० बजे आराधना गर्छौँ,” टिम मुस्कुराउँदै भन्छन्।
AsiaLink ले Bhutan Bethel Ministries मा तीन जना सुसमाचार प्रचारकलाई सहयोग गर्दै आएको छ। तीमध्ये दुई जना थिम्फु (Thimphu) मा छन्, र एक जना पूर्वी भूटान (Bhutan) मा। टिम भन्छन् कि उनीहरूले धेरै राम्रो काम गरिरहेका छन्; तीमध्ये एक जना पास्टरको रूपमा पनि काम गर्छन् ताकि मण्डलीका अन्य जिम्मेवारीहरू पनि सम्हाल्न सकून्। अहिले उनको मण्डलीमा करिब ३० जना पूर्व बौद्धहरू छन्, र ती सबैले पछिल्ला दुई वर्षभित्र प्रभुलाई स्वीकार गरेका हुन्। येशू (Jesus) महान हुनुहुन्छ!