आत्महत्याको प्रयास: आशा र विश्वासको एउटा कथा
मोनेरा मान्दे फिलिपिन्सको दक्षिणी क्षेत्रमा बस्छिन्, तर उनी सामान्य फिलिपिनीजस्तो देखिँदिनन्। यसको पछाडि एउटा कथा छ। मोनेराकी आमा किशोरावस्थामै रोजगारीका लागि साउदी अरेबिया गएकी थिइन्। यो धेरै फिलिपिनीहरूका लागि सामान्य कुरा थियो। तर अठार वर्षको उमेरमा, आफू घरेलु कामदारको रूपमा काम गर्ने परिवारको छिमेकीबाट उनी गर्भवती भइन्। त्यसपछि मोनेराको जन्म भयो। साउदी नागरिकबाहेक अन्य व्यक्तिबाट सन्तान जन्माउनु त्यहाँ कडाइका साथ निषेध भएकाले, उनकी आमा डर र मानसिक आघातका साथ तुरुन्तै फिलिपिन्स फर्किन बाध्य भइन्।
मोनेराको अनुहार र रूपरङ्गले उनी अरूभन्दा फरक भएको कुरा लुकाउन सकिँदैनथ्यो। सात–आठ वर्षको उमेरमै उनी दुर्व्यवहारको शिकार भइन्। उनले आफ्नो जीवनमा अधिकांश मानिसहरूले भन्दा धेरै पीडा भोगिन्।
यहाँ उनी आफ्नै शब्दमा भन्छिन्:
"जब तपाईंको आफ्नै हृदयमा केही ठीक छैन भन्ने महसुस हुन्छ, जब साँच्चै नै आफू अधुरो छु, केही कमी छ भन्ने अनुभव हुन्छ, तब तपाईंले बुझ्नुहुन्छ कि हुर्कँदै गर्दा बुबाको प्रेम कहिल्यै पाउनुभएन। म कहिलेकाहीँ पास्टर रुडीको घरमा उहाँले आफ्नी छोरीलाई अँगालो हाल्नुभएको देख्थेँ। त्यो देख्दा मलाई असाध्यै ईर्ष्या लाग्थ्यो। म मनमनै सोच्थेँ, 'सायद बुबा हुनु भनेको यस्तै हुँदो रहेछ।' धेरै पटक मलाई आफ्नै जीवनप्रति दया लाग्थ्यो र अरूप्रति ईर्ष्या पनि हुन्थ्यो। म पनि बुबाले अँगालो हालिदिऊन् भन्ने चाहन्थेँ। मसँग जे मागे पनि दिने, माया गर्ने बुबा होऊन् भन्ने चाहन्थेँ। तर मैले त्यो कहिल्यै अनुभव गरिनँ।
तर म परमेश्वरप्रति आभारी छु, किनकि उहाँले मलाई मेरो जीवनको उद्देश्य बुझ्न सहायता गर्नुभयो। पहिले म परमेश्वरलाई भन्थेँ, 'प्रभु, मलाई लाग्छ म संसारकै सबैभन्दा दुःखी व्यक्ति हुँ। मैले जे–जे भोगेँ, त्यसपछि मलाई त यो संसारमा बाँच्नुपर्ने नै थिएन जस्तो लाग्छ।' मेरो वरपरका मानिसहरूले मलाई धेरै जिस्क्याए र हेप्थे। सानै उमेरदेखि मैले धेरै आलोचना सहनुपर्यो। उनीहरू भन्थे, 'तँ पागल होस्। तैले पढ्न सक्दिनस्। तँ चाँडै गर्भवती हुनेछेस्...' तर ती सबै चोट पुर्याउने शब्दहरू मैले परमेश्वरलाई सुम्पिएँ र भनेँ, 'प्रभु, मानिसहरूले मेरो बारेमा जे भनेका छन्, तपाईंले त्यसको ठीक उल्टो गर्नुहुनेछ भन्नेमा म विश्वास गर्छु।'
आज म विश्वास गर्छु कि परमेश्वरसँग मेरो जीवनका लागि एउटा असल योजना छ। यदि त्यसो नभएको भए, म धेरै पहिले नै मरिसकेकी हुन्थेँ, किनकि मैले धेरै पटक आफ्नै जीवन अन्त्य गर्ने प्रयास गरेकी थिएँ। मैले त्यसो गरेँ, किनकि म जीवनदेखि पूर्ण रूपमा थाकिसकेकी थिएँ। म आफैँलाई सोध्थेँ, 'के मेरो जीवनमा कहिल्यै सजिलो र राम्रो दिन आउनेछैन?' मैले अनुभव गरेका अधिकांश कुराहरू दुःखद थिए।
तर बिस्तारै परमेश्वरले मलाई बुझाउनुभयो कि उहाँसँग मेरो जीवनका लागि एउटा योजना छ। हामीले भोग्ने हरेक कुराले जीवनका कठिनाइहरू पार गर्न हामीलाई अझ बलियो बनाउँछ। परमेश्वरको वचनबाट मैले सिकेँ कि हामी आमाको गर्भमै हुँदा परमेश्वरले हाम्रो जीवनका लागि योजना बनाइसक्नुभएको हुन्छ। आज हामी जुनसुकै परिस्थितिबाट गुज्रिरहेका भए पनि, सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कुरा कहिल्यै हार नमान्नु हो। कुरा ढिलो भए पनि फरक पर्दैन, जबसम्म हामी हार मान्दैनौँ।
परमेश्वरको योजना र उद्देश्य सधैँ असल हुन्छ। मैले धेरै समस्याहरू भोगेँ, तर त्यसका बाबजुद पनि परमेश्वरले मलाई धेरै असल कुराहरू अनुभव गर्न दिनुभयो। मैले पढ्ने अवसर पाएँ, र अहिले पनि अध्ययन गरिरहेकी छु। मलाई लाग्थ्यो, म सधैँ यही अवस्थामै रहनेछु, अगाडि बढ्ने कुनै बाटो छैन। तर जब तपाईं परमेश्वरको योजना बुझ्न थाल्नुहुन्छ, तब तपाईं आफ्नो जीवनलाई मूल्यवान् ठान्न थाल्नुहुन्छ।
कहिलेकाहीँ हामी भन्छौँ, "जीवन धेरै कठिन छ।" तर ती सबै जीवनको एउटा हिस्सा मात्र हुन्। यी अनुभवहरूबिना हामीले जीवनको वास्तविक मूल्य बुझ्न सक्दैनौँ। तर जब कठिनाइहरू पार गर्छौँ, तब हामी परमेश्वरको भलाइका लागि उहाँप्रति आभारी हुन्छौँ। त्यसपछि जीवनले दिने सानोभन्दा सानो आशिष्को पनि कदर गर्न सिक्छौँ। त्यसैले अघि बढिरहौँ र कहिल्यै हार नमानौँ, किनकि परमेश्वरसँग हाम्रो जीवनका लागि एउटा योजना छ।
सबै महिमा र प्रशंसा हाम्रा परमेश्वरलाई नै होस्।