उनी कसरी निश्चित मृत्युबाट बचाइए ?

रोय दुई वर्ष सिंगापुरमा बसेपछि फेरि कुचिङ फर्किए। उनले मलेसियाको सेनामा आवेदन दिए र छनोट भए। सन् १९९५ मा उनले सैनिक जीवन सुरु गरे। उनलाई पश्चिम मलेसियाको केदाह क्षेत्रमा, थाइल्याण्डको सीमाना नजिक राखियो। सैनिक शिविरमा उनले बक्सिङ र अन्य गतिविधिहरू गर्न थाले। उनी मेहनती र सीपयुक्त थिए, त्यसैले बक्सिङ प्रतियोगितामा माथिसम्म पुगे। आज पनि उनी युवाहरूलाई बक्सिङ प्रशिक्षण दिन्छन्, तर त्यसपछि उनको जीवनमा धेरै परिवर्तनहरू आए।
रोय भन्छन्:
“सेनामा राम्रो जागिर पाए पनि मेरो जीवनशैली बदलिएको थिएन। म अझै धेरै रक्सी पिउँथेँ। मेरो जीवन अन्धकारमा थियो, र मभित्र कुनै अनुभूति थिएन। धेरै पटक मलाई चर्च जान बोलाइयो, तर मसँग त्यसका लागि समय थिएन। म सधैँ अभ्यासमै व्यस्त हुन्थेँ, आइतबार पनि। बाल्यकालमा येशूबारे सुनेका सबै कुरा बिस्तारै हराइसकेका थिए।”
सन् २००६ मा रोयलाई फेरि आफ्नो पुरानो सहर कुचिङमा सरुवा गरियो। उनको जीवनशैली अझ खराब हुँदै गयो। त्यहाँ उनले आफ्नै इबान जातिका धेरै मानिसहरू भेटे, जसले गर्दा पार्टी र रक्सी झन् बढ्यो।
सन् २००७ को अन्त्यतिर, क्रिसमसपछि, रोय अचानक धेरै बिरामी भए। अस्पतालमा जाँच गर्दा डाक्टरले भने कि उनको मुटु केवल २०% मात्र काम गरिरहेको छ। वर्षौँको बक्सिङ र अत्यधिक मदिरापानले उनको शरीर बिगारिसकेको थियो। उनको अवस्था छिट्टै झन् खराब हुँदै गयो। केवल दुई हप्तामा उनले आफ्नो तौलको आधाभन्दा बढी गुमाए र ३१ किलो मात्र बाँकी रहे।
डाक्टरले स्पष्ट शब्दमा भने कि अब उनी बाँच्ने कुनै आशा छैन। यति छोटो समयमा यति धेरै तौल घट्नु भनेको मृत्यु नजिकिनु हो।
पत्नी र तीन छोराछोरी भएका यो जवान मानिससँग अब घर फर्केर मृत्यु पर्खनुबाहेक अर्को विकल्प थिएन। सन् २००८ को फेब्रुअरी आयो, र रोय पूर्ण रूपमा अशक्त थिए। उनको शरीर कमजोर, पीडाले भरिएको र ज्वरोले ग्रस्त थियो।
त्यसै बेला एक रात उनले सपना देखे। सपनामा उनले सम्झिए कि डाक्टरले उनलाई घर गएर मृत्यु पर्खन भनेका थिए। त्यही बेला उनले सेता कपडा लगाएका दुई जना मानिस आफ्नो घरमा आएको देखे। उनीहरूले उनको नाम लिएर बोलाए। रोयले तुरुन्तै जवाफ दिए: “हो, म यहाँ छु!”
ती दुई जनासँग बाइबल थियो। उनीहरूले रोयलाई सोधे: “के हामी तपाईंको लागि प्रार्थना गर्न सक्छौँ?” रोयले सहमति जनाए। उनीहरूले प्रार्थना गरे र फेरि फर्किए। यो सबै सपनामै भयो।
बिहान जब रोय ब्युँझिए, उनले तुरुन्तै आफू निको भएको महसुस गरे। उनकी पत्नीले आफ्नै आँखामा विश्वास गर्न सकिनन्। उनलाई थाहा थियो कि रोयको अवस्था कति खराब थियो, तर अचानक उनको ज्वरो र पीडा हराइसकेको थियो। मुटु अझै कमजोर थियो, तर सपना मार्फत उनले निको पाएका थिए भन्नेमा कुनै शंका थिएन।
त्यो सपना र आफूभित्रको परिवर्तनले रोयलाई बाइबल पढ्न प्रेरित गर्‍यो। एक महिनापछि स्थानीय चर्चको एउटा समूह उनको घरमा आयो। उनीहरूले प्रार्थना गरे, र रोयले येशूलाई आफ्नो हृदयमा ग्रहण गरे।
तर उनी अझै चर्च जान हिच्किचाइरहेका थिए। केही समयपछि अस्पतालमा फेरि जाँच गर्दा डाक्टरले सुधार देखिएको पुष्टि गरे। त्यसपछि रोय नियमित रूपमा चर्च जान थाले र निरन्तर प्रार्थना गराउन थाले।
अर्को स्वास्थ्य परीक्षणमा डाक्टर आफ्नै आँखामा विश्वास गर्न सकेनन्। सामान्यतया मुटुका बिरामीहरू यति छिटो निको हुँदैनन्, तर रोयको मुटुको क्षमता २०% बाट ८०% पुगेको थियो।
डाक्टरले सोधे: “तिमीले कस्तो औषधि खाइरहेका छौ?”
रोयले उत्तर दिए:
“मैले कुनै औषधि खाएको छैन। म केवल चर्च जान्छु र मानिसहरूले मेरो लागि प्रार्थना गर्छन्।”
सन् २००९ को जनवरीमा, एक वर्षको बिरामी बिदापछि, रोय फेरि काममा फर्किए। उनका सहकर्मीहरू अचम्मित भए, किनकि सबैले उनी धेरै पहिले मर्नुपर्थ्यो भनेर सोचिरहेका थिए।
रोयले आफ्नो जीवन फिर्ता पाए। अहिले उनी जहाँ गए पनि आफ्नो गवाही सुनाउँछन्। उनी फेरि ८० किलोको सामान्य तौलमा फर्किएका छन्। तर परिवर्तन यतिमै सीमित थिएन।
उनको विवाह रक्सीको कारण टुट्ने अवस्थामा पुगेको थियो। प्रेम हराइसकेको थियो, केवल झगडा मात्र बाँकी थियो। तर अब सबै कुरा नयाँ बनेको छ। उनकी पत्नीले पनि येशूलाई आफ्नो मुक्तिदाता स्वीकार गरेकी छन्, र अहिले उनीहरूको घरमा शान्ति र मेलमिलाप छ।
पास्टर ग्रेमन भन्छन्:
“उनीहरू चर्चमा मात्र विश्वासयोग्य छैनन्, उनीहरू अरू मानिसहरूलाई पनि येशूकहाँ ल्याउन उत्साहित छन्।”
जब रोयलाई सोधियो:
“पहिलेको जीवन र अहिलेको जीवन तुलना गर्दा तपाईं के भन्नुहुन्छ?”
उनले भने:
“यसलाई वर्णन गर्न लगभग असम्भव छ। परिवर्तन यति ठूलो छ। जीवनको सबैभन्दा खराब अवस्थाबाट म अहिले यस्तो ठाउँमा आइपुगेको छु जहाँ मेरो स्वास्थ्य, परिवार र काम सबै फर्किएको छ। र त्यसमा पनि प्रभुको आनन्द मैले पाएको छु। सबै कुरा नयाँ भएको छ।”