Jeremiah ၏သက်သေခံချက် (အပိုင်း ၁)
သီချင်းတစ်ပုဒ်နှင့် ပွေ့ဖက်မှုတစ်ခုက ကုသပေးခဲ့သော ခါးသီးနာကျင်နေသည့် နှလုံးသား

ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်မှာ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ နာကျည်းမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီနာကျင်မှုတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ ဆေးဝါးတွေကို သုံးစွဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထုံထိုင်းနေအောင် လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်အသက် ၁၇ နှစ်အရွယ်မှာတော့ အလုပ်လုပ်ဖို့အတွက် နီပေါနယ်စပ်က ဒါဂျီလင် (Daarjeling) မြို့ကို ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ခရစ်ယာန်ဓမ္မသီချင်း သီဆိုနေတာကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကြားခဲ့ရပါတယ်။ အဲဒီသီချင်းရဲ့ အပိုဒ်ကတော့ "သဘာဝတရားရဲ့ လှပမှုတွေကို ကြည့်လိုက်ပါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ဘုရားသခင်ဟာ ဘယ်လောက်တောင် လှပသလဲဆိုတာ နားလည်ပါလိမ့်မယ်" ဆိုတဲ့ စာသားလေးပါ။
အဲဒီသီချင်းဟာ ကျွန်တော့်နှလုံးသားကို ထိမိသွားစေခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ တစ်ခုခုလိုနေပြီလို့ ခံစားခဲ့ရတယ်။ အဲဒီသီချင်းစာသားက စိတ်ထဲမှာ စွဲနေပြီး တစ်နေကုန် အဲဒီသီချင်းကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ဆိုနေမိပါတယ်။ ညဘက်ရောက်တော့ ကျွန်တော် အသံထွက်ပြီး ဆုတောင်းလိုက်တယ် - "ကိုယ်တော်ဟာ တကယ်ပဲ ဘုရားသခင်ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ မနက်ဖြန်မနက်မှာ ကိုယ်တော့်ကို ယုံကြည်တဲ့သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှတ်ပေးပါ" လို့ပေါ့။ နောက်နေ့မနက်မှာပဲ လူတစ်ယောက် အိမ်ထဲကို ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာတစ်အုပ် လာပေးခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်တော် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဒါဟာ အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမယ့်အရာ ဖြစ်လာပါတယ်။ ကျွန်တော့်ညီတစ်ယောက်ကလည်း သခင်ဘုရားကို လက်ခံထားပြီးသားဖြစ်လို့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ဟာ သန်းခေါင်ယံအချိန်မှာ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တံခါးကို သွားခေါက်ခဲ့ကြပါတယ်။ သင်းအုပ်ဆရာက ကျွန်တော့်ကို "မင်း ဘာကြောင့် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ချင်တာလဲ? လာမာ (Lama)၊ ဂုရု (Guru) ဒါမှမဟုတ် ဗြာဟ္မဏ (Brahmin) ဖြစ်ဖို့က လွယ်ကူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ခရစ်ယာန်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်" ဆိုပြီး မေးခဲ့ပါတယ်။ ခရစ်ယာန်တစ်ယောက်ဖြစ်လာရင် ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခက်အခဲအားလုံးကို သူက ရှင်းပြပြီး ယေရှုခရစ်အပေါ်ထားတဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မလားလို့ မေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ "ကျွန်တော် အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေသည်ဖြစ်စေ ယေရှုခရစ်ကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ခွာမှာမဟုတ်ဘူး" လို့ ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။
သူက ကျွန်တော့်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းပြီး ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ သူဆုတောင်းပေးနေတုန်းမှာ ကျွန်တော်ဟာ အချိန်အကြာကြီး ငိုကြွေးနေခဲ့မိပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ တစ်ခါမှမခံစားဖူးတဲ့ ငြိမ်သက်ခြင်းနဲ့ ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာ ယေရှုခရစ်ထံ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုတောင်းခဲ့တာကတော့ - "ကျွန်တော်ဟာ ကိုယ်တော့်အတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်ပေမယ့်၊ ကိုယ်တော်ကတော့ ကျွန်တော့်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ဘဝကို နီပေါနိုင်ငံက ကျွန်တော့်လူမျိုးတွေကြားမှာ ကိုယ်တော့်အမှုတော်ဆောင်ရင်း အသက်ရှင်ပါ့မယ်" လို့ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော် ခရစ်ယာန်ဖြစ်သွားတာကို အဖေသိတဲ့အခါ ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ညီကို အိမ်ပေါ်က နှင်ချလိုက်ပါတယ်။ နေစရာအိမ်မရှိ၊ စားစရာလည်း မကြာခဏဆိုသလို မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ဟာ လိုအပ်သမျှအတွက် ဘုရားသခင်ဆီမှာပဲ ဆုတောင်းခဲ့ကြပါတယ်။ ခရစ်ယာန်တော်တော်များများက ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးခဲ့ကြပြီး ဒီမေတ္တာတရားတွေကပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယုံကြည်ခြင်းကို ခိုင်မာစေခဲ့ပါတယ်။ ၂၀၁၀ ခုနှစ်မှာ ကျွန်တော် ကျမ်းစာကျောင်း ၃ လ တက်ရောက်ခဲ့ပြီး၊ ၂၀၁၃ ခုနှစ်မှာတော့ ကတ္တမန္ဒူ (Kathmandu) မြို့မှာပြုလုပ်တဲ့ ကျောင်းသားဟောင်းများ ညီလာခံကို ဖိတ်ကြားခံခဲ့ရပါတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ နော်ဝေးနိုင်ငံက ပါစတာတစ်ယောက် တရားဟောဖို့ ရောက်လာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကြမ်းပြင်တွေကို ဆေးကြောပြီး အခန်းကို ပြင်ဆင်နေတုန်းမှာ ဘုရားသခင်က ကျွန်တော့်ကို စကားပြောခဲ့တယ် - "မင်း ဘာကြောင့် ကတ္တမန္ဒူကို ရောက်နေတာလဲ သိသလား?" လို့ မေးပါတယ်။ ကျွန်တော် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညီလာခံအတွင်းမှာ အဲဒီပါစတာက ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးအတွက် ဆုတောင်းပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ဖက်ပါတယ်။ သူဆုတောင်းပေးနေတုန်းမှာ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မေ့လို့မရနိုင်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို ပြောခဲ့တယ် - "မင်းဟာ ယေရှုခရစ်အတွက် အဖိုးတန်တဲ့သူ ဖြစ်တယ်" တဲ့။ ကျွန်တော်က "ငါဟာ တကယ်ပဲ ယေရှုအတွက် အဖိုးတန်လို့လား?" လို့ တွေးနေမိပါတယ်။ သူက ဆက်ပြီး "မင်းရဲ့ အမေက မင်းကို မေ့သွားနိုင်တယ်၊ မင်းရဲ့ အဖေကလည်း မင်းကို မေ့သွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယေရှုခရစ်ကတော့ မင်းကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ဘူး" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒီစကားလုံးတွေက ကျွန်တော့်ဘဝကို ပြောင်းလဲစေခဲ့ပါတယ်။

၂၀၁၅ ခုနှစ်မှာ အဲဒီပါစတာပဲ အာရှကို တစ်ခေါက်ထပ်ရောက်လာပြီး ဘုရားသခင်ဟာ မေတ္တာရှင်ဖခင် ဖြစ်ကြောင်းကို ဟောပြောခဲ့ပါတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး ဖက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဘုရားသခင်က အံ့သြဖွယ်အမှုကို ပြုခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားဟာ ကုသခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ ကျွန်တော် အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဇနီးသည်ကို အရင်ဆုံး ဖက်လိုက်ပြီး၊ အဲဒီနောက် သားနှစ်ယောက်ကို ဖက်လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဖခင်မေတ္တာကို မရရှိခဲ့ဖူးတာကြောင့် သူတို့ကို မေတ္တာမပြတတ်ခဲ့ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်အတွင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုဟာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်ဟာ အရင်က မောင်နှမတွေအပေါ်မှာလည်း ချစ်ခြင်းမေတ္တာ မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ၂၀၁၅ ခုနှစ် အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက်မှာတော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အလွန်ပဲ ရင်းနှီးချစ်ခင်သွားကြပါတယ်။